Historia Hip-Hop

Czym jest?

Ciężko stwierdzić, określa się go jako zjawisko lub też ruch kulturowy rozpoczęty przez Afroamerykanów i Latynosów.

Data powstania

Datę jego powstania szacuje się na wczesne lata 70. W XX wieku na początku lat 80 w nowojorskim Bronksie zaczął przenikać do świata kultury masowej, by w następnej dekadzie rozprzestrzenić się na całym świecie.

Korzenie

Za pioniera hip-hopu uchodzi jamajski emigrant DJ znany jako Kool Herc, disc-jockey puszczający muzykę na ulicach Bronx’u w Nowym Jorku. Herc rozpopularyzował tzw. soundsystem, czyli jamajską dyskotekę polegającą na miksowaniu płyt i śpiewaniu bądź rymowaniu do tych podkładów przez DJ-a. Sama melorecytacja, na Jamajce zwana toastingiem, ma jeszcze dłuższą tradycję, ponieważ wywodzi się prawdopodobnie z rytualnych zaśpiewów plemion afrykańskich. Herc nauczył się zmieniać długość dźwięków w sposób nieokreślony poprzez używanie audio mixera i dwóch identycznych nagrań, w których ciągle zamieniał miejscami lubiane odcinki utworu. Podczas swych występów Herc i inni DJ-e nie ograniczali się do miksowania płyt, ale starali się również nawiązać żywy kontakt z publicznością: przez mikrofon komentowali przebieg imprez, pozdrawiali znajomych i zachęcali wszystkich do wspólnej zabawy, posługując się przy tym zwykle popularnymi frazami i rymowanym codziennym slangiem. Stopniowy wzrost znaczenia tej zabawy “słowem” doprowadził do wyodrębnienia się osobnej grupy wykonawców nazywanej MCs (Masters of Ceremony). Wyśpiewywane przez nich teksty początkowo były jedynie dodatkiem do muzyki puszczanej w klubach i na ulicach, z czasem jednak stały się najważniejszym składnikiem utworów hiphopowych. Dj wkładał wiele trudu aby każda impreza była inna, zaczynając małym rymowaniem np.: “Davey D is in the house/An he’ll turn it out without a doubt”. Rozwój rapu był również mocnym impulsem dla graffiti, napisów i rysunków malowanych w podziemiach metra, na wagonach i na murach kamienic.

Główne aspekty

Główne elementy kultury hip – hop to MCing (rapowanie), DJing(ciecie i skreczowanie), grafittitti i b-boying(znanym pod nazwą breakdance). Piąty element to beatbox, jako dodatkowe elementy niektórzy uznają również aktywizm polityczny, modę hiphopową, slang, przemysł filmowy, teatr, czy nawet architekturę. Do podstawowych elementów hip-hopu ciagle dołącza wiele innych, tworząc z niego osobną, zamkniętą i wysoko rozwiniętą kulturę w kulturze. Hip-hop poczuwa się do pokrewieństwa z muzyką reggae w jej różnych postaciach, z którym to ruchem łączą go społecznie postępowa i antyestablishmentowa ideologia oraz aspekt sztuki ulicznej i folkloru miejskiego. Rap jako awangardowy gatunek muzyczny tworzony jest zwykle za pomocą rapowania i produkcji beatów (albo też DJingu).

Pochodząc ze zmarginalizowanych społecznie środowisk, kultura hip-hopu jest spontanicznie niekonformistyczna w odniesieniu do zachodniego systemu wartości i estetyki, np. często nie potępia łamania prawa, ani nie stroni od wulgarnej ekspresji.

W dzisiejszych czasach słowa rap i hip-hop są używane zamiennie. Jakkolwiek byłoby to zapisane świadczy, że kultura hip-hop istnieje. To tylko rozwinięcie do nowego poziomu. Hip-Hop kontynuuje bezpośredni odezw starszych pokoleń dorzucając wartości i potrzeby młodych ludzi.

Rok: 2006-10-20
Źródła:

http://pl.wikipedia.org/

www. hip-hop.pl
inne źródła

Zostaw odpowiedź